میانجیگری پوتین میان ایران و آمریکا

در خبرها خواندم رسانه آمریکایی بلومبرگ نوشته پوتین در دیدار با ترامپ اعلام کرده آماده است برای مذاکره میان ایران و آمریکا میانجی‌گیری کند.
این موافقت پوتین برای میانجی گری میان ایران و آمریکا مرا یاد یک خاطره ای انداخت که مربوط به روستای ما دستجرد بهار همدان می‌باشد. این خاطره را من بارها از همشهریانم شنیده ام.
یک خانم بیوه یا مطلقه جوانی در روستا زندگی می کرد. یک مرد زن مرده یا زن طلاق داده ای هم خواهان ازدواج با این خانم بود. این مرد ساده دل برای این که با این خانم ازدواج کند یکی از افراد آشنایان را واسطه قرار می دهد که برود و از این خانم برای او خواستگاری کند. این آقای به اصطلاح معتمد می رود خواستگاری آن خانم و در حضور خانواده خانم شروع می کند به تعریف از آقای خواستگار. این که مومن است، وضع مالی خوبی دارد، سیگار نمی کشد، قیافه خوبی دارد و .... و در نهایت با زبان شیرین ترکی می گوید: «منی گور، اونی گور». یعنی مرا ببین، او را ببین. یعنی آقای به اصطلاح معتمد به جای خواستگاری آن خانم برای آن آقا، او را برای خود خواستگاری می کند. به همین سادگی. حالا آیا خانم را به او می دهند یا نه؟ من خبر ندارم. شاید خودتان بهتر بدانید.
حال حکایت میانجی‌گری روسیه و آقای پوتین میان ایران و آمریکا مثل حکایت همان آقای معتمد و آن خانم و آن خواستگار است. روسیه دنبال منافع خود می باشد. دل جناب پوتین هم برای ما ایرانی ها نسوخته است. روسیه و شخص آقای پوتین سنگ خود را به سینه می‌زند.
فعلا که مذاکره ایران و آمریکا هوا شده، واقعا هم مذاکره ایران با ترامپ دیوانه و دلال، خیلی سخت است و شاید بی نتیجه باشد. شاید هم هیچ وقت با آمریکای ترامپ نشود مذاکره کرد. حتما فیلم مذاکره زلنسکی بیچاره و ترامپ و معاونش را دیده اید و شنیده اید.
ولی اگر احیانا روزی مسئولان محترم نظام به این نتیجه رسیدند که مذاکره خوب است و خواستند با آمریکا مذاکره کنند بهتر است نه روسیه را میانجی کنند، نه اعراب را و نه اروپا را. خودشان بروند و سنگ‌هایشان را با آمریکا وا بکنند. رخ به رخ یا به اصطلاح فرنگیها Face To Face.

گفتنی ها...