مذاکره ایرادی ندارد

در خبرها خواندم که روز دوشنبه هفته گذشته مورخ 1403/08/21، آقای امیرسعید ایروانی سفیر و نماینده دایم ایران در سازمان ملل با آقای ایلان ماکس مشاور ارشد ترامپ رییس جمهور منتخب و آینده آمریکا دیدار و گفتگو کرده است. اولین بار این خبر را روزنامه نیویورک تایمز منتشر کرد و سپس سایر خبرگزاری‌ها آن را بازنشر کردند. از موضوعات جلسه دو طرفه ایروانی و ماسک، خبری به بیرون درز نکرده و خبرهایی هم که می‌رسد بیش‌تر گمانه‌زنی و حدس و گمان است. به هر حال ناگفته می‌توان دانست که مسایل این روزهای میان ایران و آمریکا چیست؟ آینده روابط دو کشور، مسایل هسته‌ای، مسایل مربوط به جنگ اسراییل علیه غزه و لبنان از مهم‌ترین موضوعات این دیدار می‌تواند باشد. هنوز هیچ یک از دولت‌های ایران یا آمریکا واکنشی به این خبر نداشته است. البته اگر از دولتمردان آمریکایی سوال کنند خواهند گفت ماسک نماینده رییس جمهور آینده است و دیدارهای ایشان ربطی به دولت کنونی آمریکا ندارد. دولت ایران هم شاید فعلا واکنشی نشان ندهد و حرف خاصی در این خصوص نگوید. اما علیرغم عدم اعلام موضع رسمی توسط دولت ایران، آقای حسین شریعتمداری سریعا به این خبر واکنش نشان داده و آن را در راستای منافع ایران ندانسته است.

آقای شریعتمداری این دیدار را ذلت بار دانسته و گفته است: حتی اگر ملاقات نماینده ایران در سازمان ملل متحد با ایلان ماسک با اجازه و اطلاع ریاست محترم جمهوری نیز صورت گرفته باشد، اقدامی غیرقانونی است، چرا که اقدامات و اموری از این دست در فهرست سیاست‌های کلان نظام تعریف شده‌اند و دولت نمی‌تواند به تنهایی درباره اقداماتی از این دست، تصمیم بگیرد.

به نظر نگارنده مذاکره فی نفسه چیز بدی نیست. حداقل کاری که مذاکره می‌تواند بکند کاهش سطح تنش‌ها میان دو کشور متخاصم است. ضمنا هنوز به قول معروف نه به دار است و نه به بار. نزدیک به دو ماه تا آمدن دولت ترامپ باقی مانده است و اگر قرار است مذاکره‌ای رسمی صورت بگیرد باید تا آن زمان صبر کرد. هم‌چنین اگر قرار باشد مذاکره رسمی میان دو کشور انجام شود باید در فهرست سیاست‌های کلان نظام جمهوری اسلامی تعریف شود و اذن مقام معظم رهبری لازم است.

لذا نباید در خصوص واکنش به این مذاکره غیر رسمی، عجله کرد و دست به اعلام نظرهای عجولانه زد. مذاکره به خودی خود عیبی ندارد و اگر هر مذاکره و توافقی در راستای منافع نظام، کشور و ملت باشد باید مورد استقبال عموم جناح‌های سیاسی کشور قرار بگیرد. تا کی قرار است مذاکره میان دو کشور از طریق طرف‌های سوم (ثالث) انجام شود؟ تا کی قرار است کشورهای قطر، عمان، عراق و ...واسطه رد و بدل کردن پیام میان ایران و آمریکا شوند؟ آیا وقت آن نرسیده تابوی مذاکره مستقیم با آمریکا شکسته شود و به جای واسطه‌ها، دو طرف این بار مسایل و مشکلاتشان را رو در رو مطرح کنند؟

بنابراین ذلت بار نامیدن و محکوم کردن مذاکره از سوی آقای شریعتمداری و سایر سیاسیون و جناح‌های سیاسی کشور نه تنها کمکی به حل مشکلات کشور نمی‌کند بلکه این کلاف درگیری میان دو کشور را سردرگم‌تر می‌کند. وقتی می‌توان نتیجه لازم را از مذاکره مستقیم گرفت چرا باید سراغ واسطه قرار دادن این کشور یا آن کشور رفت؟

گفتنی ها...